1.  Labiominoroplastyka (labioplastyka warg sromowych mniejszych mająca na celu zmniejszenie ich objętości)

  • trimplasty - Może być wykonana cięciem prostym przebiegającym równolegle do wolnego fałdu wargi sromowej mniejszej. Zalety tej techniki to mniejszy odsetek utrudnionego gojenia się rany, usunięcie przebarwionego i często mocno zrogowaciałego naskórka w obrębie wolnego fałdu wargi sromowej mniejszej. Wbrew obiegowym opiniom, blizna po cięciu, które przebiega wzdłuż całej długości wargi sromowej mniejszej jest po ok. 6 miesiącach całkowicie niewidoczna.
  • V-shaped plasty. Polega ona na wycięciu fragmentu wolnego fałdu wargi sromowej mniejszej w jej środkowej części, w kształcie litery V. Pozostałe, wolne brzegi zszywa się razem. Zaletą tej metody to zachowanie większości wolnego fałdu wargi sromowej z jej unerwieniem. Wadą jest większe prawdopodobieństwo rozejścia się brzegów rany pod wpływem napięcia tkanek jak również fakt iż nie można tej techniki zastosować u pacjentek z dużą asymetrią górnej części fałdu w stosunku do jej dolnej części.
  • de-epithelialization technique (techinka deepitelializacji)- opisana po raz pierwszy przez dr Choi w 2000 roku. Polega na usunięciu nabłonka w kształcie elipsy, przyśrodkowej i bocznej powierzchni wargi sromowej mniejszej, pozostawiając nienaruszony, wolny brzeg wargi. Technika ta pozwala w pełni zachować czuciową i erekcyjną funkcję warg sromowych mniejszych. Wadą jest możliwe  zwiększenie grubości wargi, szczególnie przy dużym przeroście.

2.  Labiomaioroplastyka (labioplastyka warg sromowych większych)

  1. plastyka mająca na celu ich zmniejszenie ich objętości.
    W znieczuleniu miejscowym lub przewodowym wykonywane jest cięcie w postaci litery V. Następnie brzegi rany są zszywane tak iż blizna przebiega poprzecznie w stosunku do wolnego fałdu warg sromowych większych.
  2. plastyka mająca na celu ich zwiększenie ich objętości.
    Powiększenie warg sromowych większych wykonujemy wykorzystując preparat kwasu hialuronowego Desirial. W znieczuleniu miejscowym preparat jest rozprowadzany równolegle do osi długiej warg sromowych większych. Efekt utrzymuje się ok. 2 lata. 

3.  Kolpoperineoplastyka (plastyka wejścia do pochwy). Wykonywana w sytuacji szerokiego wejścia do pochwy spowodowanego licznymi porodami lub urazami okołoporodowymi, w tym nacięciem krocza. W znieczuleniu miejscowym lub przewodowym usuwany jest nadmiar tkanki w okolicy tylnej ściany pochwy oraz tzw. tylnego spoidła warg sromowych (okolica w pobliżu odbytu) następnie brzegi rany zszywane są tak że blizna przebiega wzdłuż osi długiej pochwy. Efektem jest zwężenie wejścia do pochwy i wzmocnienie jej tylnej ściany zaraz przy wejściu do pochwy.

4.  Zabieg Fentona – odwrotność zabiegu kolpoperineoplastyki. W sytuacji nadmiernego zwężenia wejścia do pochwy, np. po nieprawidłowym zszyciu okołoporodowego nacięcia krocza występuje tzw. wysokie krocze. Powoduje to mechaniczne uszkodzenia fałdu zwężającego wejście do pochwy od strony jej tylnej ściany. Zabieg polega na wycięciu namiaru tkanki w kształcie romboidalnym i zszyciu brzegów rany tak, że rana przebiega poprzecznie do osi długiej pochwy co powoduje poszerzenie jej wejścia i obniżenie „wysokiego krocza”

5.  Hymenoplastyka

  1. rekonstrukcja błony dziewiczej – w znieczuleniu miejscowym lub regionalnym zostaje wycięty fragment błony dziewiczej w miejscu jej naturalnego przerwania. Następnie wolne brzegi rany są zszywane 2-warstwowo szwami wchłanialnymi.
  2. Nacięcie błony dziewiczej – w znieczuleniu miejscowym wykonanych zostaje kilka nacięć w fałdzie błony dziewiczej. Ewentualne krwawienie jest zaopatrywane szwami wchłanialnymi lub koagulacją elektryczną.

 

Zapoznaj się z cennikiem zabiegów ginekologii estetycznej

Copyright 2015 by Ginestetica.